Korporacja RCA to nie tylko relikt początku XX wieku. Dziś pozostaje oddziałem General Electric z siedzibą w Nowym Jorku. Jej najsłynniejszą spółką zależną jest National Broadcasting Company (NBC), której nazwa wciąż jest słyszana w salonach na całym świecie.
Jednak droga do tej dominacji rozpoczęła się od strategicznego przejęcia. W 1919 roku General Electric założył Radio Corporation of America specjalnie w celu wykupienia amerykańskiej firmy Marconi Wireless Telegraph Company. Firma Marconi została założona w 1899 roku. W tym czasie była spółką zależną brytyjskiej firmy. Co ważniejsze, była to jedyna firma zdolna do komercyjnej transatlantyckiej łączności radiowej.
Departament Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych pomógł firmie General Electric w sfinalizowaniu transakcji. Chcieli mieć pewność, że krytyczna technologia komunikacyjna pozostanie w rękach Amerykanów. Nie chodziło tylko o zysk. Była to kwestia bezpieczeństwa narodowego i kontroli przemysłowej.
50-letnie panowanie Davida Sarnoffa
David Sarnoff kierował firmą przez następne pięć dekad. Nie tylko utrzymał status quo. Przekształcił RCA w nowoczesny konglomerat komunikacyjny.
Technicznie Westinghouse pobił RCA w pierwszej komercyjnej audycji radiowej w 1920 roku. Ale Sarnov szybko zareagował. W 1921 roku zorganizował pierwszą transmisję sportową. Ten krok zdefiniował istotę tego medium. Dało to radiu żywy, nieprzewidywalny urok, jakiego nie mogła zapewnić ani czysta muzyka, ani wiadomości.
Do 1926 roku RCA utworzyła National Broadcasting Company (NBC), aby zarządzać rosnącymi aktywami nadawczymi. Tworzono infrastrukturę. Publiczność rosła. Poszły pieniądze.
Od winylu po telewizję kolorową
Firma nie poprzestała na radiu. W 1929 roku RCA przejęła firmę Victor Talking Machine Company. To dało jej przyczółek na rynku nagrań muzycznych. Potem przyszła telewizja.
RCA opracowała pierwszy telewizor eksperymentalny w 1939 r. Minęło siedem lat, zanim telewizory czarno-białe trafiły na rynek konsumencki w 1946 r. Telewizja kolorowa stała się dostępna cztery lata później, w 1950 r. RCA kontrolowała sprzęt. Kontrolowała także treści za pośrednictwem NBC. Taka integracja pionowa była rzadkością. Stworzyło to potężną pętlę sprzężenia zwrotnego między tym, co ludzie oglądali, a tym, co kupili.
W tym okresie NBC przeszła zmiany strukturalne. Oddzieliła jedną ze swoich dwóch sieci, sieć Blue. Ten osierocony aktyw stał się American Broadcasting Company (ABC). Następnie ABC stało się głównym konkurentem. RCA faktycznie urodziło własnego konkurenta.
Transakcja o wartości 6 miliardów dolarów i przejście do przemysłu obronnego
Trajektoria rozwoju zmieniła się radykalnie w 1986 roku. General Electric przejął RCA za ponad 6 miliardów dolarów. Była to wówczas największa w historii fuzja koncernów naftowych. Porozumienie sygnalizowało zmianę priorytetów.
RCA zajmowała się także elektroniką wojskową i kosmiczną. Kolejnym kluczowym obszarem była łączność satelitarna. Sektory te wymagały wysokich marż i kontraktów rządowych. Charakteryzowały się mniejszą zmiennością niż towary konsumpcyjne.
Strategia General Electric stała się jasna. Kupili markę. Zachowali zaawansowane technologicznie i wysokomarżowe działy. Resztę sprzedali.
Zbycie marki konsumenckiej
W 1987 roku General Electric sprzedał działalność RCA w zakresie elektroniki użytkowej francuskiej korporacji Thomson-Brandt, SA. Nazwa RCA pozostała, ale roślina
