Historycy nie redukują rewolucji przemysłowej do pojedynczego monolitycznego bloku. Dzielą się tym. Zwykle na dwa różne, następujące po sobie etapy. Podział ten nie jest dowolny. Odzwierciedla to ogromną zmianę w technologii, geografii i skali procesów.
Pierwsza rewolucja przemysłowa: monopol brytyjski
Pierwsza faza rozpoczęła się w połowie XVIII wieku. Trwało to do około 1830 roku. W tym okresie wydarzenia toczyły się niemal wyłącznie na terenie Wielkiej Brytanii. To była era pary. Węgiel. Gruczoł. Mechanizacja produkcji tekstyliów zmieniła wszystko, ale pozostała lokalna. Inne narody to oglądały. Nie posiadali jeszcze infrastruktury ani kapitału, aby odtworzyć model brytyjski na skalę przemysłową. Był to brytyjski eksperyment, który na nowo zdefiniował pracę, urbanizację i zużycie energii.
Druga rewolucja przemysłowa: globalna eksplozja
Potem nadeszła druga fala. Okres ten obejmował okres od połowy XIX wieku do początków XX wieku. Mapa świata zmieniła się radykalnie. To już nie była tylko brytyjska historia. Rewolucja rozprzestrzeniła się na Europę kontynentalną. Ameryka Północna. Japonia.
Skala się rozszerzyła. Technologie się zróżnicowały. Stal zastąpiła żelazo jako podstawę konstrukcji i transportu. Energia elektryczna zaczęła zasilać fabryki i domy. Przemysł chemiczny zrewolucjonizował rolnictwo i produkcję. Skala była przemysłowa w pełnym tego słowa znaczeniu.
Późne konsekwencje
Historia nie zakończyła się na początku XX wieku. Wpływ drugiej rewolucji przemysłowej nadal rozprzestrzeniał się falami. W drugiej połowie XX wieku mechanizmy współczesnego przemysłu zakorzeniły się w innych częściach świata, które wcześniej znajdowały się na peryferiach. Schemat rozwoju przesunął się z pojedynczego epicentrum do globalnej sieci ośrodków przemysłowych.
