Abraham Lincoln noemde de Transcontinental Railroad het belangrijkste doel van het land. De Pacific Railroad Acts van 1862 en 1864 vormden de juridische impuls die dit mogelijk maakte. Dit zijn niet alleen infrastructuurprojecten. Dit waren enorme federale subsidies, bedoeld om staalproductielijnen over het hele continent te vervoeren. Regeringen ruilden land en leningen voor vooruitgang. Het is een riskante gok voor de Amerikaanse expansie.
Duw eerst naar het westen en oosten
Op 1 juli 1862 werd de eerste wet aangenomen, die de bouw ervan toestond. Overhandig de sleutels aan beide bedrijven. De Union Pacific werd ten westen van Omaha, Nebraska gebouwd. USS Central Pacific werd ten oosten van Sacramento, Californië gebouwd. Ze ontmoeten elkaar in het midden.
De economische omstandigheden zijn zeer bullish. De regering heeft voor elke kilometer spoor tien openbare landreserves toegewezen. Dit geldt voor beide kanten van het voorrecht. Er zijn ook leningdeposito’s voor elke mijl. De aflossingstermijn voor deze leningen bedraagt 30 jaar. De waarde per mijl varieert afhankelijk van het terrein. Een harder land betekent meer geld. Dit geeft directe motivatie om het landschap te veroveren.
Dubbele kapitaalinvestering
Twee jaar later was het geld van de spoorlijn op. De bouwkosten zijn gestegen. Op 2 juli 1864 keurde het Congres de Second Pacific Railroad Act goed. De omstandigheden zijn aanzienlijk veranderd. De grondsubsidies werden verdubbeld. Deze bedrijven konden nu bedrijfsobligaties aan het publiek verkopen. Dit zal liquiditeit toevoegen aan vastgelopen projecten. Hierdoor zou particulier kapitaal de leegte kunnen opvullen die door federale steun is achtergelaten.
Suppletie en geschillen
De sporen werden in 1869 met elkaar verbonden, toen de Transcontinental Railroad voltooid was. Maar die overwinning werd aangetast door corruptie. Uit later parlementair onderzoek bleek dat sommige ondernemers illegaal hadden gewonnen. Ze maakten misbruik van mazen in twee Pacific Railroad-rekeningen. Ondersteuning werkte. De spoorlijn werd gebouwd. Het kost meer dan verwacht.
Deze wet is niet alleen van toepassing op het vervoer van goederen. Het definieert hoe de federale overheid naar de particuliere industrie kijkt. Dit is een precedent voor grootschalige publiek-private partnerschappen. Het alternatief is duidelijk. De snelle ontwikkeling van de infrastructuur brengt ook het risico van corruptie met zich mee. De spoorwegen werden rijk. Het land is verenigd. Dit is waar het debat begint over de mate waarin de overheid de particuliere industrie moet steunen. En het is nooit echt gestopt.
